Odpieluchowywanie malucha nie musi być takie trudne
Odpieluchowywanie jest dosyć długim procesem, który wymaga wiele cierpliwości od rodziców, oraz dużym wyzwaniem i wielką zmianą dla malucha. Gotowość do korzystania z nocnika przypada na 18-24 miesiąc życia dziecka. Nauka korzystania z nocnika powinna odbywać się w spokojnej atmosferze i według indywidualnej gotowości dziecka i jego etapu rozwoju.
Czasem trudno nie poddawać się presji jaką wywołują inni rodzice, przechwalając się szybkimi sukcesami własnych dzieci w nauce siadania na nocnik. Nie wolno się porównywać, to nie są zawody, a wiek w jakim dziecko usiądzie na nocnik nie jest miarą wartości dziecka. Każde dziecko ma swój czas, a z pewnością wszystkie dzieci w końcu zrezygnują z pieluszki.
Jak rozpoznać, kiedy dziecko jest już gotowe na pozbycie się pieluszki?
Zachęcanie dziecka do siadania na nocnik najlepiej rozpocząć, kiedy zauważymy, że dziecko zaczyna odczytywać sygnały związane z potrzebą fizjologiczną i zainteresuje się procesem wydalania, może to nastąpić około 18 miesiąca życia, ale również i później około 2 - 3 roku życia. Dziecko może już potrafić odpowiedzieć czy chce siusiu skinieniem głowy lub zakomunikować w trakcie siusiania w pieluszkę, może też zrobić znaczącą minę mówiąc “ooo”, ponadto pieluszka może być też coraz częściej sucha po drzemce i wtedy można próbować pokazywać nocniczek.
Dobrze jest obserwować dziecko po posiłku lub po wypiciu dużej ilości płynu, wtedy można wcześniej posadzić malucha i chwilę odczekać (nie za długo), a po udanej “akcji” zareagować entuzjazmem. Żeby nauka korzystania z nocnika zakończyła się sukcesem, należy zadbać, aby zachęcanie dziecka do korzystania z nocnika odbywało się w ciepłej i wspierającej atmosferze, bez wywoływania presji.
Co może nam pomóc w odpieluchowywaniu malucha?
Do nauki korzystania z nocnika warto się wcześniej przygotować, bardzo pomocne są dostępne w sklepach książeczki edukacyjne, oraz kolorowe nocniki zachęcające do rezygnacji z pieluszki, najlepiej już wcześniej przejrzeć dostępne na rynku nocniki i wybrać np. z bliskim sercu zwierzakiem lub w ulubionym kolorze.
Jaką książeczkę wybrać?
Bardzo pomocną książeczką edukacyjną w pozbyciu się pieluszki, może okazać się bajka "Ale kupa! Co masz w pieluszce?" autorstwa Guido van Genechten, dostępna w naszej księgarni MAC. Ta książka spodoba się każdemu dziecku, tym bardziej, że bohaterami bajki są zwierzaki, które w każdej pieluszce mają niewdzięczne niespodzianki, a dziecko może zajrzeć do każdej z pieluszek i oswoić się z delikatnym tematem kupy.
Drugą ciekawą pozycją jest bajeczka z serii Kicia Kocia i Nunuś. Na nocniku autorstwa Anity Głowińskiej.
Na co zwrócić uwagę przy wyborze nocnika?
Przy wyborze nocnika najlepiej skupić się na prostocie, a jednocześnie zwrócić uwagę na akcenty, które przyciągną uwagę dziecka. Dobrze jest wybrać nocnik z gumkami antypoślizgowymi, aby trzymał się stabilnie podłoża, dzięki temu korzystanie z nocnika będzie bardziej komfortowe. Na rynku dostępne są także nocniki interaktywne, są to nocniki z melodyjkami lub realistycznym odgłosem spuszczanej wody. Atrakcyjność współczesnych nocników zachęca malucha do korzystania i wyglądają jak miniaturowe wersje prawdziwej toalety. Nocniki są wyposażone w klapę i mają wyjmowaną wkładkę co pozwala na zachowanie czystości.
Jeżeli nie chcemy przeznaczać na nocnik większej sumy, można spróbować zaopatrzyć się w skromny i tani nocniczek w najprostszej formie, który również doskonale spełnia swoją rolę.
Jakich zachowań unikać podczas odpieluchowywania dziecka:
żartowanie i komentowanie zapachu, wyglądu pieluchy czy nocnika. Może to negatywnie wpłynąć na pewność siebie dziecka i spowodować poczucie wstydu.
mówić publicznie o sukcesach lub porażkach związanych z nauką siadania na nocnik, np. „Wojtek to już siadał bardzo wcześnie na nocnik…“, lub komentarze np. “dzieci będą się z Ciebie śmiać w przedszkolu“
wywoływanie presji, pospieszanie
zmuszanie dziecka do długiego przesiadywania na nocniku
sadzanie dziecka, gdy ono nie wykazuje potrzeby skorzystania z toalety; kiedy jeszcze nie wykazuje gotowości i nie zwraca uwagi na potrzeby fizjologiczne.
Osiągnięcie pożądanego efektu w odpieluchowywaniu wymaga czasu i wytrwałości, może przydarzyć się też regres, czyli dziecko będzie wracać do pieluszki, ale na szczęście w wielu przypadkach nie trwa to długo. Rozmawianie z dzieckiem, okazywanie cierpliwości, czytanie książeczek, oraz stopniowe zaznajamianie z tematem wizyt w toalecie np. w zabawie, prędzej czy później zakończą się sukcesem.
